Bart Veldhuis: Vruchtbare samenwerking met een managed cloud serviceprovider

 
8 juli 2019

Waarom doe je zaken met een (managed cloud) serviceprovider: om oud zeer weg te werken of om te innoveren ten behoeve van top line groei?

Vier jaar geleden stond Bart Veldhuis (cloudarchitect en eigenaar van Weolcan) ook op het podium van OP Day. Hij waarschuwde toen voor het risico van cloud lock-in; en hij gaf tips voor het borgen van een veilige exit uit de cloud. Ook stond hij uitgebreid stil bij de krakkemikkige SLA’s vol verborgen en bedenkelijke clausules.

De cloudmarkt heeft zich de tussenliggende periode sterk ontwikkeld. Om de voortgang te illustreren gebruikt Bart het Gartner ‘magic quadrant’ voor de publieke cloud. In 2015 werd de publieke cloud gedomineerd door Amazon en Microsoft, met in het kielzog Google. HP stopte op dat moment met publieke clouddiensten – over exit’s gesproken. Overigens lanceert AWS in 2015 ruim 700 nieuwe diensten in de cloud. Volgens Veldhuis wordt hiermee de definitie van clouddienstverlening bepaald én opgerekt. Een jaar later zag het magic quadrant er weer anders uit: VMware kondigt aan te stoppen met publieke clouddiensten. Dat jaar lanceert AWS bijna 1.000 nieuwe functies en diensten – denk aan zaken als analytics, IoT en machine learning. In 2017 verschuift de markt nog verder: VMware verdwijnt en Interroute keert terug als public cloud provider. AWS lanceert in 2017 maar liefst 1500 nieuwe diensten. In 2018 blijven er volgens Gartner nog maar zes aanbieders over; en in dat jaar zet AWS bijna 1800 nieuwe diensten neer.

Deze aantallen zijn nauwelijks bij te benen – laat staan dat andere aanbieders zoals Microsoft en Google ook vergelijkbare diensten in de markt zetten. Toch is dit wat Veldhuis noemt de belofte van cloudcomputing: snelle innovatie op het gebied van technologietoepassingen, iets waar bedrijven hun serviceprovider voor kunnen ‘gebruiken’. De afgelopen twee, drie jaar sorteerden verschillende managed cloud serviceproviders (mcsp’s, denk aan partijen als IBM, Capgemini, T-Systems, BT of Fujitsu) hier al op voor: ze gaan diensten aanbieden rondom een ecosysteem van oplossingen die uit alle richtingen komen.

Bedrijven staan voor de keuze om rechtstreeks diensten en oplossingen af te nemen bij cloudproviders zoals AWS, Google en Microsoft. Maar de meeste bedrijven doen al zaken met serviceproviders – die, als gevolg van die samenwerking, ook domeinkennis bezitten.

Daarnaast worden managed cloud service providers (mcsp’s) ingeschakeld omdat klanten het beveiligingsniveau van deze dienstverleners hoger inschatten; wordt er kennis opgehaald en geprofiteerd van schaalvoordelen.

Voor klantorganisaties is het de vraag waar de mcsp zich op richt. Is dat de bottom-line van de organisatie waarbij gestreefd wordt naar kostenbesparingen door IT op een slimmere en efficiëntere manier in te zetten? Of richt de mcsp zich op de top-line groei door het innovatie potentieel van cloud in te zetten voor het ontwikkelen van nieuwe diensten of het aanboren van nieuwe markten?

Daarnaast is het voor organisaties van belang te kijken naar de manier waarop de mcsp deze twee aandachtsgebieden met elkaar verbindt. De bottom line leidt tot andere behoeften dan top line groei. Er zal dus een handshake moeten plaatsvinden tussen deze twee aandachtsgebieden.

 Bart Veldhuis sprak op Outsourcing Performance Day 2019. Bekijk hier deel 1 en hier deel 2, van een selectie van zijn presentatie.

In het Jaarboek Outsourcing Performance 2019 staat een uitgebreid artikel over de rol van managed cloud serviceproviders, geschreven in samenwerking met Bart Veldhuis.